چرت و پرت های یک ذهن معیوب

از وقتی که تو رفتی دل منم شکسته

تو رفتی مسافرت غم تو دلم نشسته

باور کردن چه سخته رفتی و دیگه نیستی

لعنت به این روزگار که میگه دیگه نیستی

تو رفتی مسافرت برو خدا به همرات

دیگه باید بخندی چونکه تمومه دردات

غم و غصه تو دلم اومده لونه کرده

دلم گریه می کنه تورو بهونه کرده

تو رفتی اما دلم اینو باور نداره

مثل بارون پاییز چشمام یکریز می باره